Głośne czytanie ma moc. Jesienne spotkanie w parczewskiej bibliotece

Głośne czytanie to nie tylko sposób na rozwijanie wyobraźni i zainteresowania literaturą. To także forma budowania relacji, wspólnego przeżywania emocji, a w wielu przypadkach również element działań terapeutycznych. O jego znaczeniu przypomina Ogólnopolski Dzień Głośnego Czytania, obchodzony co roku 29 września.

Ogólnopolski Dzień Głośnego Czytania został ustanowiony w 2001 roku z inicjatywy Polskiej Izby Książki. Patronką święta jest Janina Porazińska, wybitna autorka książek dla dzieci i młodzieży. Data obchodów przypada w rocznicę jej urodzin. Święto ma przede wszystkim promować czytelnictwo wśród młodego pokolenia, rozwijać wyobraźnię oraz podkreślać rolę książki w budowaniu więzi międzyludzkich.

Korzyści płynące z głośnego czytania są jednak znacznie szersze. Regularne czytanie na głos wzbogaca słownictwo, ćwiczy pamięć i koncentrację, rozwija wyobraźnię oraz pomaga budować poczucie bezpieczeństwa i bliskości. Może również wspierać rozwój komunikacji, przełamywać nieśmiałość i zachęcać do wyrażania własnych myśli oraz emocji.

Szczególnego znaczenia głośne czytanie nabiera w pracy terapeutycznej. Jest wykorzystywane jako forma wsparcia osób chorych, starszych, z niepełnosprawnościami, a także osób pozostających w śpiączce. Czytanie na głos angażuje uwagę, pamięć i mowę, może wspierać ćwiczenie wymowy oraz stwarza przestrzeń do kontaktu z drugim człowiekiem.



W poniedziałek, 28 września, w Powiatowej Bibliotece Publicznej – Centrum Kultury w Parczewie odbyło się spotkanie z uczestnikami Warsztatu Terapii Zajęciowej Caritas Diecezji Siedleckiej w Parczewie. Osoby z niepełnosprawnością wspólnie czytały wiersze poświęcone jesieni, a następnie rozmawiały o tym, z czym kojarzy im się ta wyjątkowa pora roku.

Podczas parczewskiego spotkania nie zabrakło więc nie tylko literatury, ale także rozmowy i osobistych wspomnień. Uczestnicy opowiadali o jesiennych smakach, zapachach i kolorach, wracali pamięcią do dzieciństwa i dzielili się własnymi skojarzeniami związanymi z tą porą roku. Ważnym elementem spotkania było także wspólne stworzenie drzewa, na którym każdy z uczestników mógł umieścić własną refleksję na temat tego, czym jest dla niego jesień.

- Naszym wspólnym dziełem stało się wyjątkowe drzewo z hasłem „Dla mnie jesień to…’’ Każdy z uczestników dopisał na nim swój własny, osobisty ślad. Powstał kolaż ludzkich emocji, refleksji i ciepła. Bo literatura, to nie tylko czarny druk na białym papierze. To przede wszystkim ludzie. I to spotkanie, po raz kolejny, udowodniło nam, jak wielką ma moc – mówi Marlena Świć, dyrektor biblioteki.

Spotkanie zakończyło się poczęstunkiem oraz rozmową o wartości czytania, nie tylko jako sposobu spędzania wolnego czasu, lecz także jako aktywności, która może łączyć ludzi, pobudzać wspomnienia i wspierać proces terapeutyczny.